tag:blogger.com,1999:blog-58395392012-01-30T01:30:40.164+01:00Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.comBlogger611100tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-82894011999632563792011-01-06T10:37:00.015+01:002011-01-06T20:51:23.926+01:00

<!--[if gte mso 9]> <![endif]--><!--[if gte mso 9]> Normal 0 21 false false false DE X-NONE X-NONE <![endif]--><!--[if gte mso 9]>

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-40501307949810243012010-06-12T12:29:00.003+02:002010-06-12T12:41:26.031+02:00

யேர்மனிக்கு வந்த ஆரம்ப காலங்களில் இங்கிருந்த மருந்துக் கடைகளைப் பார்த்து பிரமித்திருக்கிறேன். அதற்கான படிப்பு, பயிற்சி பெற்று மிக நேர்த்தியாக கடமை ஆற்றுகிறார்கள். மருந்துகளை விற்பது மட்டுமல்லாது அதை உபயோகிக்கும் முறைகளையும் அழகாக சொல்லித் தருகிறார்கள். இந்த நிலை நாட்டில் எனது ஊரில் அன்று தலை கீழாக இருந்தது.மற்றவர்க்கு புரியாத முறையில் தங்களது மேதாவித் தனத்தைக் காட்டுவதற்கோ அல்லது அதுதான் நடை

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-77671455214753420792010-06-06T20:43:00.002+02:002010-06-06T20:53:27.439+02:00

ராஜேஸ்வரி, மன்னார் விடத்தல் தீவைச் சேர்ந்தவள். எங்கள் ஊரில் இருந்த பெண்கள் கல்லூரியில் க.பொ.த. சாதாரணதரம் படித்துக் கொண்டிருந்தாள். முதலில் அவள் கல்லூரியில் இருந்த விடுதியில் தங்கி இருந்தே படித்துக் கொண்டிருந்தாள். பின்னர் எங்கள் ஊருக்கு அடுத்த ஊரில் இருந்த தனது நண்பியின் வீட்டில் தங்கி இருந்து படித்தாள். அவள் விடுதியில் இருந்த போது யாருடைய கண்களிலும் தட்டுப்பட வாய்ப்பில்லை. அங்கிருந்து வெளியே

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-4438278818730790702010-05-23T07:51:00.006+02:002010-05-23T08:10:16.295+02:00

பத்து பத்தரையெண்டால் போதும் பருத்தித்துறை நகரம் களைகட்டிவிடும். மக்கள் பொருட்களை வாங்க பக்கத்து கிராமங்கள் நகரங்களில் இருந்து வரத்தொடங்கி விடுவார்கள்.தட்டிவான் வைத்திருப்பவர்கள், வியாபாரிகளின் பொருட்களை இறக்குவதும், ஏற்றுவதுமாக அவசரம் காட்டுவார்கள். ஓரு குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள் அவர்கள் தொழில் பார்க்க வேண்டும். ஒரு மணிக்குப் பிறகென்றால், வெளியூர் வியாபாரிகள் நகரத்தை விட்டு வெளியேறி இருப்பார்கள்.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-16471036810138366162010-05-09T18:48:00.002+02:002010-05-09T18:51:26.526+02:00

'உங்களுக்கு திருமணமாச்சா?'' இந்தக் கேள்விக்கு எப்பவுமே நான் இல்லையென்றே பதில் சொல்வேன்'மன்மதலீலை படத்தில் வரும் இந்த உரையாடல் அப்போ நல்ல பிரபல்யம்.எனது வியாபார நிலையத்தில் எப்பொழுதும் வியாபாரம் ஓகோ என்று இருக்கும்.எனது கடைக்கு பொருட்கள் வாங்க வரும் கலா ஒருநாள் இந்தக் கேள்வியை என்னிடம் கேட்டுத் துலைத்துவிட்டாள்.'உங்களுக்கு திருமணமாச்சா?'நானும் மன்மதலீலை கமல் பாணியில்,' இந்தக் கேள்விக்கு எப்பவுமே

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-26898868919057488392010-05-02T10:59:00.004+02:002010-05-02T11:06:25.370+02:00

எனக்கு அப்பொழுது ஒன்பது வயது. எனது அக்காவுக்கு என்னை விட இரண்டு வயது அதிகம். நெல்லியடி லக்சுமி தியேட்டரில் கர்ணன் படம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. அக்காவுக்கு அந்தப் படம் பார்க்க ஆசை. ஆனால் யார் கூட்டிப் போவது? அம்மாவிடம் கேட்டால் என்னாகும் என்று அக்காவுக்குத் தெரியும். மெதுவாக எனது காதுக்குள் போட்டு வைத்தார். „சிவாஜி நடிச்ச கர்ணன் படம் ஓடுதாம். நல்ல படமாம். பள்ளிக் கூடத்திலை பிள்ளைகள் கதைச்சினம்.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-85800494057403333152010-04-25T22:20:00.004+02:002010-04-25T22:28:16.368+02:00

பெரியம்மாவின் மகளான லலியக்காவின் திருமணத்துக்கு ராஜாண்ணை தன்னிடம் சேமிப்பில் இருந்த பணத்தை எல்லாம் செலவழித்து விட்டார். இப்பொழுது கையிருப்பு அவரிடம் இல்லை. ஆனாலும் அவரது வியாபாரம் ஏதோ ஓடிக் கொண்டிருந்தது.ராஜாண்ணை, ஒருநாள் ஏதோ நினைத்து விட்டு, வீட்டின் பின் பகுதியில் ஒரு கோழிப் பண்ணை போட்டால் என்ன என்று கேட்டார். அவர் கேட்டார் என்றால், அது உடனே அமுலாக்கப் பட்டு விடும். கோழிப் பண்ணையும் அவர்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-4583299767729081072010-04-18T00:52:00.005+02:002010-04-18T01:09:47.156+02:00

அவள் என் வாழ்வின் பதின்மத்தில் சந்தித்துக் கொண்டவள். என் உள்ளத்தில் புகுந்து காதல் என்னும் கதவை முதல் முதலாகத் திறந்து மலர் தூவிச் சென்றவள். அவள் பெயர் மேரி (அவள் வாழ்வின் நலம் கருதி, அவளது பெயரை இங்கே சிறியதாக்கி இருக்கிறேன்)அவள் கிறிஸ்தவம். நான் இந்து. நாங்கள் இருவரும் மதங்களைப் பார்க்கவில்லை. ஆனால் அவள் பகுதியில் இருந்து அதைப் பார்த்தார்கள். அதுவும் அவள் சமயம் சார்ந்த பகுதியில் தாங்கள்தான்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-78452126852552115782010-04-03T13:28:00.004+02:002010-04-03T13:41:32.163+02:00

அம்மாவிடம் ஒரு சிங்கர் தையல் மெசின் இருந்தது. சிறுவர்களாக நாங்கள் இருந்த போது, அம்மா அதில் தைத்துத் தந்த உடைகளைத்தான் நாங்கள் அணிந்து கொண்டோம். ஏன் எனது மகனுக்கும், மகளுக்கும் கூட அம்மா அதில் உடைகள் தைத்துத் தந்திருக்கின்றார். நான் நினைக்கிறேன் அந்தத் தையல் மெசினை எனது தந்தை அம்மாவிற்கு பரிசளித்து இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அம்மா ஏன் அந்த தையல் மெசினை துடைத்து எண்ணை விட்டு ஒரு குழந்தை போல்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-60539295967204554702010-03-07T22:41:00.005+01:002010-03-09T19:36:13.512+01:00

இடியப்பத்துக்கும் தேங்காய்ப்பால் சொதிக்கும் நல்ல கொம்பினேஸன். ஆனாலும் எனக்குப் பிடித்தது என்னவோ இடியப்பத்துக்கு எனது அம்மா ஸ்பெசலாக வைக்கும் புளிக் குழம்பு. அந்தப் புளிக் குழம்பு அதிக உறைப்பும் இல்லாமல் சொதி போலவும் அல்லாமல் ஒரு இடைப்பட்ட நிலையில் ரொம்ப ருசியாக இருக்கும். அம்மா அவித்துத் தரும் அரிசிமா இடியப்பமும் அந்தப் புளிக் குழம்பும் இன்று நினைத்தாலும் ருசிக்கும். அன்று எனது அக்கா

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-73377598680678819892010-01-07T21:31:00.004+01:002010-01-07T21:43:34.207+01:00

கபொத உயர்தரம் படித்துக் கொண்டிருந்த நேரமது.மாலைவேளைகளில் சந்தியில் நிற்கும் பெரியகுட்டி, சின்னக்குட்டி, பாலு ஆகியோரின் பழக்கம் எனக்கு மெதுவாக ஏற்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவர்களுடைய வீடுகளும் சந்திக்கு அருகிலேயே அமைந்திருந்தது. ஏறக்குறைய எனது வயதுதான் அவர்களுக்கும். அவர்கள் என்னோடு சேர்ந்து படிக்காவிட்டாலும் ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பு என்னை அவர்களுடன் பழக வைத்தது. சந்தியில் நிற்பவர்கள் காவாலிகள் என்ற கருத்து

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-75991331192508415012010-01-01T12:18:00.005+01:002010-01-07T21:54:02.258+01:00

எனது தந்தை இறந்த நேரம். அப்பொழுது எனக்கு ஏழு வயது. வீடு எனது தந்தையின் உறவுகளால், மற்றும் துக்கம் விசாரிக்க வந்தவர்களால் நிறைந்திருந்தது. இரவு படுக்கைக்குக் கூட இடம் போதாமல் சிரமமாக இருந்தது. பெண்கள், சிறுவர்கள் என எல்லோரும் எல்லா அறைகளையும் எடுத்துக் கொண் டார்கள். பெரியவர்கள் இளைஞர்கள் எல்லோரும் அறைக்கு வெளியேயே படுக்கையைப் பகிர்ந்து கொண்டார்கள்.எங்களில் மூத்தவனான ராஜாண்ணை இளைஞனாக இருந் ததால்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-32905383569651463022009-11-25T11:38:00.004+01:002009-11-25T19:22:18.938+01:00

எங்கள் ஐந்து பேரையும் ஒன்றாக வைத்துப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசை அம்மாவுக்கு நீண்டநாள் இருந்தது. அது இறுதிவரை ஏனோ சாத்தியப்படவே இல்லை. 1975ம் ஆண்டு முதல் எங்களில் யாராவது ஒருவர் அம்மாவின் பக்கத்தில் இல்லை.அம்மாவின் விருப்பம் நிறை வேறியது அம்மாவின் மறைவில் தான். 2009 சித்திரையில்தான் நாங்கள் ஒன்றாக நின்றோம். அம்மாவின் துயரங்கள் ஒவ்வொரு வரது மனதில் இருந்தாலும் அக்கா அம்மாவைப் போல் எங்கள்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-19239558737877824282009-10-16T13:25:00.001+02:002009-10-16T13:34:23.895+02:00

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-51153714965093980472009-02-08T17:38:00.009+01:002009-02-08T17:50:11.627+01:00

வீட்டில் ஏதாவது ஒரு புது விடயம் நடை பெறுவதற்கு முன்னால், ஒரு தடவை மண்டலாய் பிள்ளையாரிடம் சென்று வருவது எங்களது குடும்பத்தில்; வழமையாக இருந்தது. எனது தந்தை காலத்தில் மண்டலாய் பிள்ளையார் தரிசனம் வருடந்தோறும் தவறாமல் நடந்து வந்தது. அவரது மறைவுக்குப் பின்னரும் அது தொடர்ந்தது. ஆனால் ஒவ்வொரு வருடமும் என்றில்லாமல் வீட்டில் ஏதாவது விசேசங்கள் நடைபெறும் போது மண்டலாய் பிள்ளையார் தரிசனமும் நடைபெறும்.அன்றும்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-42784818210929163542008-12-29T07:30:00.016+01:002009-02-09T18:45:37.663+01:00

"நாகர் கோவிலில் மத்தியானப் பூசைக்கு நாகப்பாம்பு வருமாம். அது வந்ததுக்குப் பிறகுதான் ஐயர் பூசையே ஆரம்பிப்பாராம்" என்று இரத்தினக்கா கதையைக் கிளப்பிவிட, அம்மாவுக்கு நாகதம்பிரானை தரிசிக்கும் ஆசை வந்து விட்டது. "போறதெண்டால் சொல்லுங்கோ நானும் வாறன்" என்று இரத்தினக்கா மேலும் சொல்லி வைக்க அம்மாவின் நாகதம்பிரான் தரிசனத்துக்கான தேதி குறிக்கப் பட்டு விட்டது. இரத்தினக்காவுக்கும் தனியே போய் நாகதம்பிரானைத்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-73844948345150600522008-11-23T01:41:00.006+01:002009-01-05T07:12:08.628+01:00

கடவுள் என்றால் அம்மா கரைந்து உருகிக் கும்பிடுவார். இத்தனைக்கும் அவர் பிள்ளை நான் ஒரு நாத்திகன். அம்மா கேட்டுக் கொண்டால் அவருடன் கோயிலுக்குப் போவேன். கோயிலுக்குள் நுளையாமல் நான் வெளியில் நின்றாலும் சாமியைக் கும்பிட்டு விட்டு வந்து, "நீ கடவுளைக் கும்பிடாட்டிலும் பரவாயில்லை. உனக்கும் சேர்த்து நான் கும்பிட்டு விட்டேன்" என்று சொல்லிச் சிரிப்பார்.நயினாதீவுக்குப் போய் அம்மனை தரிசிக்கும் எண்ணம்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-49190243345755784152008-11-02T09:49:00.003+01:002009-01-05T07:12:27.239+01:00

அன்று க.பொ.த.ப. (கல்விப் பொதுத் தராதரப் பத்திர) சாதாரணப் பரீட்சை ஆரம்பம். முதல் பாடம் தமிழ். ஏகாம்பர மாஸ்ரர் அழகாகத் தமிழை வகுப்பறையில் சொல்லிக் கொடுத்ததால் செய்யுள், இலக்கணம் எல்லாம் அறிந்து வைத்திருந்தேன். கட்டுரை எதைப் பற்றி வரப் போகின்றது என்ற ஒரு பயம் மட்டும் மனதுக்குள்ளே சிறியளவில் ஒளித்திருந்தது. ஆனாலும் திறமையாக எழுதுவேன் என்ற நம்பிக்கை மட்டும் இருந்தது. காலையில் வீட்டில் இருந்து

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-36823883866110441522008-08-22T23:10:00.003+02:002009-01-05T07:12:42.890+01:00

எனது அண்ணன் குணசீலன் பாடசாலையில் படிக்கும் போது, அங்கிருந்த சாரணர் சேவையிலும் இருந்தார். ஒருநாள் பாடசாலை முடிந்து மாலையில் வீடு வந்த போது தான் இன்று இரத்ததானம் செய்ததாக அம்மாவிடம் கூறினார். தனது பிள்ளை இரத்தம் கொடுத்து விட்டு வந்திருக்கிறானே உடல் தளர்ந்து போவானோ என்ற கவலை எனது அம்மாவிற்கு வந்து விட்டது. கொடுத்த இரத்தம் தானாக உடலில் வந்து விடும் எதுவுமே ஆகாது என்று அண்ணன் எவ்வளவு சொல்லியும் அம்மா

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-4846950271377862872008-08-09T19:47:00.003+02:002009-01-05T07:12:59.187+01:00

அக்கா அணிந்திருக்கும் சங்கிலியில் தொங்கும் அந்த பிறவுன் நிறமான பென்ரன் அழகானதாயிருக்கும். அந்தப் பென்ரனைச் சுற்றி தங்கத்தால் நுணுக்கமான முறையில் வேலைப்பாடுகள் செய்யப் பட்டிருக்கும். இதயம் போன்ற அமைப்பில் மின்னும் அந்தப் பென்ரனை சிறிய வயதிலேயே நான் ரசித்திருக்கிறேன் என்றால் அது எந்தளவு பெறுமதியானது என்பது விளங்கும்.சிறிய வயதுதான். அந்த வயதில் அம்மாவுடன் ஒட்டிக் கொண்டு போவதென்றால் கொள்ளை ஆனந்தம்.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-65336920554561766692008-07-26T21:31:00.004+02:002009-01-05T07:13:18.457+01:00

கருணை என்கின்ற பொழுது கடவுளையும் முந்தி மனதில் நிற்பவள் தாய்தான். தாயைப் பற்றி நினைக்கும் போதே உள்ளம் குழந்தைத் தனத்துக்குத் தானாக வந்து போகிறது.எனது அம்மாவுக்கு மரங்கள் வளர்ப்பதில் அலாதிப் பிரியம். மணிக்கணக்கில் அல்ல வேண்டுமானால் நாள் முழுவதும் அவற்றை பராமரிப்பதில் நேரத்தை செலவிடுவார். மரங்களின் வளர்ச்சியில் குதூகலிப்பார். அவை பூக்கும் போது பூரித்துப் போவார். அவை காய்த்து கனி தரும் போது

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-70375783023964806602008-07-19T23:38:00.004+02:002009-01-05T07:13:35.421+01:00

திருக்கேதீஸ்வரத்தில் பாலாவியில் நீச்சல் அடித்துக் கொண்டிருந்தேன். கூடவே எனது பால்ய நண்பன் தணிகாசலமும் சேர்ந்திருந்தான். வல்லிபுரக் கோவில் குளத்தில் - அதைக் குளம் என்று தான் சொல்வது வழக்கம். உண்மையில் அது ஒரு குட்டை. மழைக்காலத்தில் அதில் தேங்கி நிற்கும் தண்ணீர்தான் எங்களது நீச்சல் தடாகம். இங்குதான் தென்னை ஒல்லி இரண்டினை இளக்கயிற்றால் கட்டி அதன் மேல் படுத்திருந்து நீச்சல் பழகியிருந்தேன். நீச்சல்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-34955170907903813112008-06-22T09:41:00.003+02:002009-01-05T07:13:50.605+01:00

அம்மாவிற்கு கடவுள் நம்பிக்கை அதிகம். ஆகவே சாமிகள் பேரில் ஆசாமிகள் அருள்வாக்கு சொல்லும் போது அப்படியே நம்பி விடுவார்.எங்கள் ஊருக்கு அயலில் குசவெட்டி என்ற ஊர் இருக்கிறது. மட் பானைகள் செய்பவர்கள் இங்கு அதிகம். அதற்கேற்ற செம்பாட்டு மண்ணும் அங்கிருக்கிறது. இங்கிருக்கும் ஒருவர் உழைப்பதற்கு சுலபமான வழியாகக் கண்டு பிடித்ததுதான் அம்மன் கோவில்.இவரது தொழில் மட்பானை செய்வதாக இருந்தாலும் இவருக்கு அடிக்கடி

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1117572477443690462008-06-20T21:39:00.012+02:002009-01-05T07:26:30.773+01:00

புலவர்கள் குறும்புகள் என்ற ஒரு புத்தகத்தை முன்பு ஒரு தடவை வாசித்து இருக்கிறேன். இன்று எனது நினைவுக்கு வந்த ஒரு புலவரின் குறும்பு இதோ.ஒரு புலவன் நோயின் தாக்கத்தினால் படுக்கையில் விழுந்து மரணத்திற்கான நாழிகையை எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான். அந்தப் புலவனால் உணவையோ நீரையோ உட் கொள்ள முடியாத நிலை. அவனது பேத்தி அவன் அருகில் இருந்து அந்தப் புலவனுக்கான பணிவிடைகள் செய்து கொண்டிருக்கிறாள். அவள் ஒரு துணியை

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-61495453680084390042008-06-11T22:51:00.002+02:002009-01-05T07:14:05.087+01:00

அங்கொன்று இங்கொன்றாக போராளிகள் தாக்குதல்களைத் தொடங்கிய கால கட்டம் அது. எங்காவது ஒரு தாக்குதல் நடந்தால் உடனடியாக இராணுவம் அந்த இடத்தை சுற்றி வளைக்கும். வீடு வீடாகச் சென்று இளைஞர்களை இழுத்து வந்து வெயிலில் காய வைக்கும். பலரை இராணுவ முகாம்களுக்கு இழுத்துச் செல்லும். இவ்வாறான இந்தக் கொடுமைகளில் இருந்து தப்புவதற்கு, எங்காவது தாக்குதல் நடந்தால் ஒழுங்கைகள் ஊடாக சைக்கிளில் இளையோர் கூட்டம் அடுத்த நகரங்களை

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-65432401674893313012008-06-02T21:27:00.005+02:002009-01-05T07:14:23.720+01:00

பக்கத்து வீட்டு நக்கீரன் வளர்க்கும் புறாக்களைப் பார்க்க எனக்கும் புறா வளர்க்கும் எண்ணம் மெதுவாக வந்து தொற்றிக் கொண்டது. அழகான மரச் சட்டங்களால் நக்கீரன் புறா கூடு அமைத்திருந்தான். புறாக்கள் கூட்டை விட்டு வெளியே வருவதும், பறப்பதும், அவை உலா வருவதும் எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.அம்மாவிடம் நானும் புறா வளர்க்கப் போகிறேன் என்று ஒருநாள் கேட்டு வைத்தேன். கேட்டவுடனேயே அங்கிருந்து மறுப்பு வந்தது.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-51349981198208075422008-05-27T22:33:00.004+02:002009-01-05T07:14:42.806+01:00

எனது சிறு வயதில் எனது தந்தை காலமாகி விட்டதால், எனக்கு எல்லாமாக எனது தாயே இருந்தார். அப்பொழுதெல்லாம் எனது தாயார் நிற்கும் இடத்திற்கு பின்னால் சற்று எட்டிப் பார்த்தால் நான் நிற்பது தெரியும். எனது அம்மா போகும் இடம் எல்லாம் அவரது சேலையின் நுனியைப் பிடித்தபடி நான் போய்க் கொண்டிருப்பேன்.ஒருநாள் பக்கத்து வீட்டு இரத்தினக்கா எனது அம்மாவைக் கூப்பிட்டுச் சொன்னார். " இவன் என்ன எப்ப பாத்தூலும் உங்கடை சாறியைப்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-24369285156872135222008-04-04T00:21:00.004+02:002009-01-02T19:41:15.572+01:00

அண்ணன் தொலைபேசியில் சொன்னார். அம்மாவுக்கு உடம்புக்கு சிறிது இயலாமல் இருப்பதால் வைத்தியசாலையில் அனுமதித்திருப்பதாக. கூடவே வைத்தியசாலை தொலைபேசி இலக்கத்தையும் தந்தார்.நான் தொலைபேசியில் அழைத்தபோது அம்மாவுடன் அக்கா கூட இருந்தாள். பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை கவலைப் படாதே என்று நம்பிக்கை தந்தாள்.„அம்மா பக்கத்திலேயே இருக்கின்றா? கதைக்கலாமா?“ என்றேன்.அக்கா „அம்மாவிடம் தொலைபேசியைக் கொடுக்கிறேன“; என்றாள்.„அம்மா“

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-43281046616282574892008-03-24T11:10:00.002+01:002009-01-05T07:14:59.796+01:00

எம்.ஜி.ஆர். படங்கள் என்றால் படிப்பு, உணவு மறந்து பார்த்த காலம அது. வருடம் ஒன்றுக்கு மூன்று அல்லது நான்கு எம்.ஜி.ஆர். படங்களே வெளிவந்து கொண்டிருந்த பொழுது, எம்.ஆர். ராதாவின் துப்பாக்கிச் சூட்டிற்குப் பிறகு 1968ம் வருடம் எம்.ஜி.ரின் எட்டுப் படங்கள் வெளியாகி இருந்தன. ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு படம் பார்ப்பதற்கே வீட்டில் அனுமதி இருந்தது. அதனால் அடுத்தடுத்து வந்த எம்.ஜி.ஆர். படங்களைப் பார்க்க முடியாது நான்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-4676416872765152202008-03-10T17:43:00.001+01:002008-03-11T19:57:09.706+01:00

ஆங்கில எழுத்துக்களைத் தொடுத்து அழகாக எழுதிப் பழகுவதற்கு நாலுறூள் அப்பியாசப் புத்தகம் அன்றைய காலத்தில் பாடசாலையில் கட்டாயமாக இருந்தது. ஆனால் எப்பொழுதும் வியாபார நிலையங்களில் இதற்குத் தட்டுப்பாடாகவே இருந்து வந்தது.எனது விற்பனை நிலையத்தில் அந்தக் குறை வராமல் பார்த்துக் கொண்டேன். எனது நிறுவனத்தில் கோடு போடுவதற்கான இயந்திரம் ஒன்று இருந்ததால் இது என்னால் முடிந்தது. ஆனாலும் அது ஒன்றும் இலகுவான வேலையல்ல.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-13612303299847340302007-05-13T21:58:00.000+02:002007-05-13T22:07:16.552+02:00

அவரை யோகண்ணை என்றே அழைப்பேன். ஆனால் கற்பூர பக்ரரி யோகண்ணை என்ற பெயரில்தான் அவர் ஊரில் எல்லோராலும் அறியப் பட்டிருந்தார். ஐம்பதுகளின் இறுதிப் பகுதியில் அவர் செய்த செயல் ஒன்று ஊரில் பலரை வியக்க வைத்திருந்தது.யோகண்ணை இளமையான காலத்தில் நண்பர்களுடன் கூத்தடித்திருக்கிறார். கும்மாளம் போட்டிருக்கிறார். சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், சாதாரண இளைஞனுக்கு உள்ள அத்தனை சுபாவமும் கொண்டிருந்தார். யோகண்ணையின் நெருங்கிய

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1161802570617752112006-10-25T20:53:00.001+02:002009-01-05T07:15:30.939+01:00

புத்தாம் வகுப்பில் நான் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது எனது பாடசாலையில் புதிதாக இணைந்தவன்தான் வைத்திலிங்கம். பாடசாலையில் இருந்து ஐந்து கிலோ மீற்றர் தூரத்திலேயே அவனது நகரம் இருந்தது. அவன் படிப்பில் சொல்லிக் கொள்ளும் வண்ணம் திறமையானவன் இல்லை. அதனால்தான் எங்கள் பாடசாலைக்கு மாறி வந்திருக்கிறானா என்ற எண்ணம் எனது வகுப்பறையில் பரவலாக இருந்தது.அவனது நகரத்தில் மகாத்மா தியேட்டர், லக்சுமி தியேட்டர் என இரண்டு

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1160304980579641852006-10-08T12:45:00.001+02:002009-01-05T07:15:53.702+01:00

அண்ணனுடன் கூடப் படித்தவர் நாகேந்திரம். அவர் மேல் எனக்கு ஒரு மரியாதை இருந்தது. எனது அண்ணனின் பாடசாலை எங்கள் வீட்டில் இருந்து ஐந்து கிலோ மீற்றர் தூரத்தில் இருந்தது. பஸ்சில்தான் போக வேண்டும். அதனால் நான் பாடசாலைக்குப் புறப்படுவதற்கு முன்னர் எனது அண்ணன் புறப்பட்டு விடுவார். அண்ணனுடன் நாகேந்திரமும் இணைந்து செல்வதை நான் பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன். அண்ணனுடன் சேர்ந்து பாடசாலை செல்பவர் என்பதால்தான் அவரின்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1153553000830661222006-07-22T09:11:00.001+02:002009-01-05T07:16:12.394+01:00

வருடத்தில்ஏதாவது ஒரு முழுநிலவு நாளில் நாங்கள் குடும்பமாக மண்டலாய்ப் பிள்ளையார் கோவிலில் இருப்போம்.ஈச்சை மரங்கள், பாலை மரங்கள் என பலவித பழ மரங்களும் செடிகளும், புதர்களும் மண்டியிருக்கும் காடு. அதன் நடுவே பிள்ளையார் கோவில். மற்றைய கோவில்களைப் போலல்லாது இங்கு பிள்ளையார் மேற்கே பார்த்தபடி அமர்ந்திருக்கிறார். கோவிலின் கிழக்குப் பகுதியிலும், மேற்குப் பகுதியிலும் தங்குவதற்காக மண்டபங்கள் இருக்கின்றன.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1152948144264134882006-07-15T09:09:00.001+02:002009-01-05T07:16:29.360+01:00

பத்மநாபன் ஏழாம் வகுப்பில் இருந்து பத்தாம் வகுப்புவரை எனது பள்ளித் தோழனாக இருந்தான். எனது வீட்டுக்கு அருகில்தான் அவனது குடும்பம் வாடகைக்கு குடியிருந்தது. அவனை வீட்டில் முகுந்தன் என்றே அழைப்பார்கள். எங்கள் மத்தியிலும் அவன் முகுந்தனாகவே இருந்தான். ஊரில் உள்ள ஒரு கிருஸ்ணர் கோயிலின் பூசாரியாராக அவனது தந்தையிருந்தார். ஆதலால் அவனது வீட்டில் எல்லோருக்கும் கிருஸ்ணரது நாமங்கள்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1148841999293684472006-05-28T20:40:00.001+02:002009-01-05T07:16:44.212+01:00

பாடசாலை செல்வதென்றால் பத்மநாதனும் நானும் சேர்ந்துதான் செல்வோம். எனது பால்ய நண்பன் அவன். எனது வீட்டுக்கு அருகில் அவனது வீடு இல்லாததால் பாடசாலை முடிய மாலையில் அவனுடன் இணைந்து விளையாட முடியவில்லை என்ற ஆதங்கம் எனக்குள் இருந்ததுண்டு.ஆரம்பப் பள்ளியில் பத்மநாதனும் நானும் ஐந்தாம் வகுப்புவரைதான் இணைந்து படித்தோம். அவனது தாயார் மனநிலை பாதிப்புக்குள்ளாகி இருந்ததால் அவன் தனது தந்தையாருடன்தான் தங்கியிருந்தான்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1131905185433758322005-11-13T18:59:00.001+01:002009-01-05T07:17:02.070+01:00

அப்பொழுது நான் ஆறாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தேன். எனது வகுப்பாசிரியரின் பெயர் சுப்பிரமணியம். அவர் அந்த வருடம்தான் எங்கள் பாடசாலைக்குப் புதிதாக படிப்பிப்பதற்கு மாற்றாலாகி வந்திருந்தார். தமிழ், கணிதம், ஓவியம் மூன்று பாடங்களை அவர் எங்களுக்கு படிப்பித்துக் கொண்டிருந்தார். மூன்றும் எனக்கு விருப்பமான பாடங்கள். நன்றாகவே செய்து கொண்டிருந்தேன். அதிலும் கணிதத்தில் நான் முன்னிலையில் நின்றேன். எனது

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1123886965168170212005-08-13T00:34:00.001+02:002009-01-05T07:17:23.597+01:00

கணேசனுக்கு எம்.ஜி.ஆர் என்றாலே போதும். நாளெல்லாம் அவர் படங்களைப் பற்றி, அவரது படப் பாடல்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டேயிருப்பான். ஓரு தடவை என்னிடம் கேட்டான் "இந்தியாவுக்குப் போவோமா" என்று"போய்...? ""எம்.ஜி.ஆரை பார்த்திட்டு வரலாம். ""செலவுக்கு? ""நான் தாறன்.. இஞ்சையிருந்து சிப் கொண்டு போனால் அங்கை ஒன்றுக்கு இரண்டாக விக்கலாம் வரக்கை அங்கையிருந்து பட்டுச்சாரி வாங்கிக் கொண்டு வந்தால் இஞ்சை விக்கலாம்..

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1122650096488084932005-07-29T17:07:00.001+02:002009-01-05T07:17:42.430+01:00

தீவிரவாதச் செயல்களில் ஈடுபட்டதாக சுங்கான், கந்தசாமி இருவரும் கைது செய்யப்பட்ட நேரமது. சுங்கானின் கடையின் உதவியாட்கள், வானொலி திருத்துவது தொடர்பாக பயிற்சி பெற வந்தவர்கள், நண்பர்கள் என பலர் விசாரணைகளுக்காக அழைத்துச் செல்லப் பட்டார்கள். நெருங்கிப் பழகியவர்களில் சிலர் தொல்லை வேண்டாமென ஊரை விட்டே பறந்துவிட்டார்கள்.நீண்ட காலமாக சுங்கானின் வானொலி திருத்தும் நிலையம் பூட்டப் பட்டே இருந்தது. கடையை

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1120890966525891632005-07-09T08:28:00.001+02:002009-01-05T07:18:04.401+01:00

22.05.1972 அன்று சிங்கள அரசு, சிறிலங்கா என்ற நாமம் சூட்டி தன்னை குடியரசு நாடாக அறிவித்த நாள். நகரமே அன்று அமைதியாக இருந்தது. தமிழ் மக்களின் பகுதிகளில் கடைகள் எல்லாமே பூட்டப் பட்டு அமைதியாக இருந்தன. தமிழ்மக்கள் தங்கள் எதிர்ப்பை இந்த வகையில் தெரிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.கறுத்தக் கொடி ஒன்று நகரத்தின் கடையொன்றின் ஓட்டின் முகப்பில் இருந்து கடற்கரைக் காற்றின் துணையுடன் அட்டகாசமாகக் ஆடிக்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1120323971388304512005-07-02T18:58:00.001+02:002009-01-05T07:19:11.784+01:00

எழுபதுகளின் ஆரம்பம் சிறுசிறு கடைகளாக இருந்த எங்கள் நகரத்தில் ஒரு பெரிய கட்டிடம் பல கடைகளை உள்ளடக்கி பெரிதாக எழுந்து நின்றது. அந்தக் கட்டிடத்திற்குச் சொந்தக்காரரான வீரபாகு முதலாளி நகரத்தின் பெரிய புள்ளி. பல பழைய கடைகள் வீரபாகு முதலாளியின் கட்டிடத்தின் அழகையும் தரத்தையும் பார்த்து புழுங்கிக் கொண்டன. அந்தளவுக்கு நவீன உத்திகளுடன் அது கட்டப்பட்டிருந்தது.அப்பொழுதெல்லாம் நகரத்தின் பொதுக் கழிப்பறைகளை

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1118608845894839382005-06-12T22:25:00.001+02:002009-01-05T07:19:30.365+01:00

சி.என் 1240 என்ற இலக்கம் அப்பொழுது எங்கள் ஊர் இளைஞர்களுக்கு நன்கு தெரிந்த ஒன்று. பாடசாலை மாணவிகளை பாடசாலைக்கு ஏற்றி இறக்கும் வேலையைச் செய்து கொண்டிருந்த ஒரு வாடகைக்காரின் இலக்கம் அது.அது ஒரு பழைய கில்மன் கார். வெள்ளைக்காரன் தேவையில்லையென்று விட்டுவிட்டுப் போனது. அதில் ஐந்து பேர் பயணிப்பதே கஸ்ரம். அதில்தான் பன்னிரண்டு பாடசாலை மாணவிகளை பாடசாலைக்கு ஏற்றி இறக்கிக் கொண்டிருந்தார், அதன் உரிமையாளர்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1102269707317748252004-12-05T18:58:00.001+01:002009-01-05T07:19:47.305+01:00

மார்க் மாஸ்ரர் எங்காவது செல்ல நேரிட்டால் தனது அறைத் திறப்பை சிவபாதம் கடையில் கொடுத்து விட்டுச் செல்வார். மாலையில் நான் ஓவியம் பயிலச் செல்லும் முன் சிவபாதம் கடைக்கு ஒரு தடவை சென்று விட்டுத்தான் மார்க் மாஸ்ரரின் அறைக்குப் போவேன். திறப்பு சிவபாதம் கடையில் இருந்தால் மார்க் மாஸ்ரர் எத்தனை மணிக்கு தனது அறைக்கு வருவார் என்ற தகவலும் அங்கிருக்கும்.மார்க் மாஸ்ரரிடம், ஓவியம் சம்பந்தமாக எத்தனை கேள்விகளைக்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1100425598345381622004-11-14T10:43:00.001+01:002009-01-05T07:20:05.774+01:00

அவருக்கு சிவப்பு வர்ணம் என்றால் அறவே பிடிக்காது. ஆனாலும் அவர் தீட்டிய அந்த நவீன ஓவியத்தில் சிவப்பே நிரம்பியிருந்தது. இதைப்பற்றி அவரிடமே கேட்டுவிட்டேன். அமைதியாக அவரிடமிருந்து பதில் வந்தது."இது சிவனின் உருத்திர தாண்டவம். கோபத்தையும், பார்க்கும் போது பயத்தினையும் கொடுப்பதற்கு இந்த வர்ணம்தான் சிறந்தது. போதாதற்கு சிவனின் நடனத்தை ஒரு சுடலையில் நடப்பதாக வரைந்திருக்கின்றேன். பிணம் ஒன்று எரிந்து

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1097306382672804512004-10-09T09:14:00.001+02:002009-01-05T07:20:23.024+01:00

"வெறும் காணி எங்கே எடுக்கலாம்?"காண்பவர்களிடம் ஆளாளுக்கு கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். விசயம் இதுதான் எழுபது இறுதிகளில் சிறுபயிர்ச் செய்கையை ஊக்குவிப்பதற்காக அரசாங்கம் மூவாயிரத்திலிருந்து ஐயாயிரம்வரை கடன் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. இந்தக் கடன் பெறுவதாயின் பயிர்ச் செய்கைக்கான காணி இருக்க வேண்டும். அது அவரது சொந்தக் காணியாக இருக்க வேண்டியதென்ற கட்டாயமில்லை. வேறு யாருடையதானதாகவும் இருக்கலாம். காணிக்கு

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1095884280548339812004-09-22T22:10:00.001+02:002009-01-05T07:20:41.955+01:00

அவரை அங்கை ரீச்சரென்றே அழைப்போம். அவரின் முழுப்பெயர் அங்கையற்கண்ணி. அங்கையற்கண்ணி என்ற பெயர் நீண்டு போனதால் அங்கை.அங்கை - அழகான பெயர். அவ கூடத்தான் அழகு. யாரிடமும் தேவையில்லாமல் பேசமாட்டா. தானுண்டு தன் வேலையுண்டு என்பது அவரின் சுபாவம்.அங்கை ரீச்சர் அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆசிரியையல்ல. தனிப்பட்ட முறையில் நடனம் பயிற்றுவித்த ஒரு ஆசிரியை. எங்கள் ஊரில் இருந்து 22 மைல் தள்ளிப் போய்தான் நடன

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1094978099011497792004-09-12T10:25:00.001+02:002009-01-05T07:21:04.644+01:00

அவரை நாங்கள் கணேந்திரமாமா என்றே அழைப்போம். அவர் எந்த வழியில் எங்களுக்கு மாமாவானார் என்பது எனக்குத் தெரியாது. எல்லோரும் கணேந்திரமாமா என்றே அழைப்பார்கள் ஆகவே சிறுவர்களாகிய நாங்களும் அப்படித்தான் சொல்லிக் கொள்வோம். ஆள் கொஞ்சம் திடகாத்திரமான பேர்வளி. கராத்தே யூடோ எல்லாம் தெரிந்து வைத்திருந்தார். அவரைக் கண்டால் ஒரு பயம் அதனோடு கூடி ஒரு மரியாதையும்; இருந்தது. அவரோடு உரையாடுவதென்றாலும் சிறிது தள்ளி

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1093292336363217622004-08-23T22:17:00.001+02:002009-01-05T07:21:51.125+01:00

மார்கழியில் மழை மேகம் வருகிறதோ இல்லையோ வானத்தில் ஆங்காங்கே பட்டங்கள் முளைத்திருக்கும். தைப்பொங்கல் வரை இது நீடிக்கும். பொங்கல் முடிந்தால் பாடசாலையும் ஆரம்பமாகிவிடும். பட்டம் விடுவதும் முடிந்துவிடும்.மார்கழி விடுமுறையென்றால் நிறையவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். ஆளாளுக்குத் தங்கள் பட்டங்களையும் நூல்களையும் தூக்கிக்கொண்டு மரங்கள் இல்லாத காணிகள், திடல்கள் தேடிப் பறப்போம்.எங்கள் ஊரில் பட்டம் ஏற்றும் போட்டி

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1092774091481293462004-08-17T22:20:00.001+02:002009-01-05T07:22:10.629+01:00

வருடா வருடம் சரஸ்வதி பூசை முடிய அம்மன் கோவிலில் இருந்து அம்பாள் புறப்பட்டு வீதி வலம் வருவார். எங்கள் ஊரில் அது பெரிய விழாவாகவே நடைபெறும். அந்த விழாவை மானம்பூ என்றே அழைப்பார்கள். எனக்குப் படிப்பு, செல்வம், வீரம் எல்லாம் வரவேண்டும் என்பதற்காக எனது பெற்றோர் வருடம் தவறாமல் என்னை அங்கு கூட்டிச் செல்வார்கள். அங்கு போனதால் இப்பொழுது கல்வி, செல்வம், வீரம் எல்லாம் நிறைந்து வாழ்கிறேன் என்று நீங்கள்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1091980704151710462004-08-08T17:56:00.001+02:002009-01-05T07:22:30.682+01:00

ஒன்பதாவது வகுப்பு.இரசாயனவியல் ஆசிரியரான பொன்னம்பலம் மாஸ்ரர்தான் எங்களது வகுப்பாசிரியராகவும் இருந்தார். அதுவும் ஒரு சில மாதங்களே. திடீரென அவருக்கு இடமாற்றம் வந்ததால் நல்லதொரு ஆசிரியரை இழக்கும் நிலை எங்களுக்கு.அவருக்கு பிரியாவிடை வைப்பதற்கு மேல் வகுப்பு மாணவர்கள் முடிவு செய்து 9, 10, 11, 12 விஞ்ஞான வகுப்பு மாணவர்களிடம் தலைக்கு இரண்டு ரூபா (அப்போதெல்லாம் இரண்டு ரூபா என்பது பெரிய காசு) வாங்கிக்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1091389298455295092004-08-01T21:38:00.001+02:002009-01-05T07:22:56.867+01:00

தங்கராஜா மாஸ்ரர் என்றால் அப்போது எல்லோருக்கும் ஒரு பயம் கலந்த மதிப்பு இருந்தது.பிரபல்யமான பாடசாலையின் அதிபராக இருந்தும்கூட நாலுமுழ வேட்டியுடனும் சால்வையுடனும்தான் வலம் வருவார். ஆனாலும் எனக்குப் பிடிக்காத ஒன்று அவரது கையில் எப்போதும் இருந்தது. அது... நீண்ட பிரம்பு. நெருப்பில் சுட்டு அதன் நுனி கறுத்திருக்கும். எப்பொழுதும் பளபளத்துக் கொண்டேயிருக்கும் அது என்னைப் பயமுறுத்திக் கொண்டேயிருக்கும்.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-109078413073901212004-07-25T21:33:00.001+02:002009-01-05T07:23:15.386+01:00

பத்திரகாளி கோவில் காவடி என்றால் அந்த நகரத்து இளைஞர்களுக்கு எல்லாம் பயங்கரக் கொண்டாட்டம்தான். நகரமே களை கட்டி நிற்கும்.திருவிழா தொடங்கும் போது வீட்டில் கிடாய் (கடா) வாங்கிக் கட்டி விடுவார்கள். அவர்கள் உபவாசமிருந்தாலும் கிடாய்க்கு நல்ல தீனி போட்டு வளர்ப்பார்கள். பிண்ணாக்கு, தவிடு என்று குழைத்து, குழைத்து வலுக் கட்டாயமாக கிடாயிற்குத் தீத்துவார்கள்.வீட்டுக்கு வருபவர்களிடம் எல்லாம் பெருமையாகத்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1090012480072357382004-07-16T22:46:00.001+02:002009-01-05T07:23:34.423+01:00

ஆஜானுபாகுவான தோற்றம் என்ற வார்த்தையை பல சரித்திரக் கதைகளில் வாசித்திருக்கின்றேன். அந்தத் தோற்றத்திற்கான உருவத்தை கற்பனையில் பல தடவைகள் தேடியும் பார்த்திருக்கின்றேன். ஆனாலும் பொருத்தமான ஒரு முழுமையான தோற்றத்தை என்னால் பெற முடியாதிருந்தது.நான் கற்பனையில் தேடிய உருவம் ஒருநாள் எனக்கு நேரில் வந்து நின்றது. உயரம், பருமன், இறுக்கமான உடலமைப்பு என்று எல்லாமே ஒன்றாக அமைந்த அவன்தான் கணேசன்.அவனுடைய

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1088371034920514712004-06-27T23:16:00.001+02:002009-01-05T07:23:53.124+01:00

எனது கிராமம் நகரத்திலிருந்து இரண்டு மைல் தள்ளியே இருந்தது.எனது கிராமத்திலே ஒன்றுக்கு மூன்று கடைகள் இருந்ததால் எங்கள் தேவை அங்கேயே பூர்த்தியாகிவிடும்.முக்கியமான பொருட்கள் வாங்குவதாயிருந்தால் அல்லது வங்கி, அஞ்சல் அலுவலகம், சினிமா இப்படி ஏதாவதற்குப் போக வேண்டிய தேவை இருந்தால் மட்டுமே நகரத்துக்குப் போவோம்.மரக்கறி, மீன்வகைகள்கூட கிராமத்திற்கு வந்துவிடும்.இதில் மீன் கொண்டுவருபவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1086911832041787252004-06-11T01:56:00.001+02:002009-01-05T07:24:14.573+01:00

லண்டன் போயிருந்த போது, நீண்ட வருடங்களின் பின் றஞ்சித்தை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது.அதுவும் தற்செயலாகத்தான்.அவன் லண்டனில்தான் வசிக்கின்றான் என்பது எனக்கு முன்னரே தெரியாது. தவிர அவனைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆர்வம் எனக்கு இல்லாதிருந்ததையும் நான் இங்கு ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும்.லண்டனில் தெரிந்தவர் ஒருவர் சொல்லத்தான் அவன் அங்கு இருப்பதை அறிந்து கொண்டேன்.எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று அவனைப் பார்த்து

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1086861856175789972004-06-10T11:59:00.001+02:002009-01-05T07:24:37.871+01:00

அப்போ எனக்கு பதினைந்து வயது.வல்லிபுரக்கோவில் கடல் தீர்த்தத்திற்குப் போயிருந்தேன்.வழமைபோல் என்னுடன் தொற்றிக் கொள்ளும் கலையரசனும் மகேந்திரனும் வந்திருந்தார்கள்.நாங்கள் மூவரும் சேர்ந்து கொண்டால் சேட்டைகளுக்கு அளவேயில்லை.அன்று தீர்த்தத் திருவிழாவிற்கு வந்தது கடவுள் மேல் கொண்ட பக்தியாலல்ல. விளக்கமாகச் சொல்லத் தேவையில்லையென்று நினைக்கிறேன்.சாமி ஊர்வலமாய்ப் போய் கடலில் தீர்த்தம் ஆடி கோயிலுக்குத்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1086476879859166932004-06-06T01:07:00.001+02:002009-01-05T07:24:54.266+01:00

பொன்ராஜாவிற்கு என்னைவிட மூன்று வயதுதான் அதிகம். ஆனாலும் அவன் அவனொத்த வயதுக்காரருடன் பழகாமல் என்னுடனும் எனது நண்பர் குழாமுடனும் பழகவே அதிகம் விரும்பியிருந்தான். அது ஏன் என்பதை இன்றுவரை நான் விளங்கிக் கொள்ளவேயில்லை.பாடசாலை முடிந்து மாலையில் நாங்கள் விளையாடும்போது பொன்ராஜாவும் வந்து சேர்ந்து கொள்வான். கிளித்தட்டு, கிரிக்கற், ரவுண்ட்ரேஸ் என்று எங்களது விளையாட்டுக்கள் அமையும். இன்று கிளித்தட்டுதான்

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1085045688273097912004-05-20T11:34:00.001+02:002009-01-05T07:25:10.987+01:00

"மச்சான் இவன் மணி சொல்லுறான்டா... "இந்த வார்த்தைகளுக்கு எங்களிடம் அன்று வேறு பொருளிருந்தது. அதற்குக் காரணமே மணியக்காதான். ஊரில் எல்லோரும் அவவை மணி என்றுதான் அழைப்பார்கள். நாங்கள் சிறியவர்களானதால் மணியக்கா என்று கூப்பிடுவோம். இந்த மணியக்கா இருக்கிறாவே, அவ வாயைத் திறந்தால் பொய்களாகவே உதிரும். அதனால்தான் நாங்கள் மச்சான் இவன் பொய் சொல்லுறான்டா... என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, பொய்க்கு அடைமொழியாக

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1084869191653902192004-05-18T10:32:00.001+02:002009-01-05T07:25:27.363+01:00

இன்றும்கூட தொலைபேசியில் அண்ணனின் குரலைக் கேட்கும் போது , அந்த நினைவு வந்து போகும்.அந்த சம்பவம் எனக்கு பதினைந்து வயது இருக்கும்போது நடந்தது. நாற்பது வருடங்களின் பின்னரும் இன்னமும் அந்த சம்பவம் பசுமையாக இருக்கிறது.அன்று நானும் எனது அண்ணனும் ஒரு உறவினரது வீட்டிற்குப் போய்விட்டு திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். நேரம் இரவு பத்துமணியைத் தாண்டியிருக்கும்.எனது அண்ணனுக்கு என்னைவிட ஐந்து வயதுகள்தான் அதிகம்.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1064673014486928052003-09-27T16:30:00.001+02:002009-01-05T07:25:44.694+01:00

அஜீவனின் குறும்படம் மீதான ஒரு பார்வைசப்பாத்தை அநாயசமாகக் கழட்டிவிட்டு சோர்வுடன் நடக்கும் கால்களுடன் வீட்டுக்குள் கமரா நுளைகிறது, கூடவே நாங்களும் நுளைவது போன்ற பிரமை.ஜக்கற்றை கழட்டி கட்டிலில் போடுவது, கடித உறையைக் கிழித்து கிழித்த துண்டைக் கீழே போடுவது போன்ற சிறு சிறு விசயங்களில் கூட நிறைய கவனம் செலுத்தப்பட்டிருப்பதை அவதானிக்கக் கூடியதாக இருக்கிறதுஒரு வார்த்தை பேச வேண்டிய அவசியமே நாயகனுக்கில்லை.

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5839539.post-1064127738398379492003-09-21T09:02:00.001+02:002009-01-05T07:26:07.423+01:00

அஜீவனின் குறும்படம் மீதான ஒரு பார்வைஅரசியலில் ஒரே கட்சியில் உள்ளவர்களுக்குள் நிழல் யுத்தம் நடைபெறுவதுண்டு. அஜீவன் தந்திருப்பதோ குடும்பத்திற்குள் நடைபெறும் நிழல் யுத்தம.;புலம்பெயர் வாழ்வில்தான் கதையைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றார் அஜீவன்.ஒரே வீட்டில் வாழும் திருமணம் செய்யப்போகும் ஆணும் பெண்ணும் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளாமல் தங்களுக்குள் புரியும் ஒரு யுத்தம்.நாயகியாக வரும் ராதிகாவின் பார்வையும்,

Mullaihttp://www.blogger.com/profile/08786354108973541185noreply@blogger.com0